Bijenzwermen

Okay. Dus ik ben nog een imker-newbie, en nog vanalles aan het ontdekken. Dit jaar moest ik echter al van mijn basisvolk twee afleggers maken om zwermneiging tegen te gaan. Dit betekent zoveel als je volk opsplitsen, er een heel deel bijen vanaf nemen en in een nieuwe kooi zetten, zodat er “minder volk in huis” is en de leider van de bende (de koningin) het niet aftrapt wegens overbevolking. Bijen houden niet zo van op elkaars lip zitten en splitsen zich vanzelf op normaal gezien, en hangen dan als een druiventros in een boom tot ze een nieuw huisje hebben gevonden waar nog niemand woont. Het laatste wat je wil is echter dat je bijen bij de kersverse buren in de bomen besluiten te gaan hangen, omdat dit over het algemeen een nogal beangstigende indruk geeft. Bijen in zwermen doen niets want voor ze het aftrappen spelen ze hun buikje goed vol, dus ze zijn te verboeft om te kunnen steken, maar dit weten die buren natuurlijk niet!

Na heel wat gezweet en gedoe had ik dus die afleggers gemaakt, in twee nieuwe kastjes gezet, zodat er zeker geen overbevolking ergens zou ontstaan.

Een paar weken en heel wat slecht weer later, werd het ineens zonnig. Ik juichen natuurlijk, want die kleine afleggertjes konden eindelijk eens goed buitenkomen. En dat dachten ze klaarblijkelijk ook heel letterlijk, want terwijl ik netjes op mijn werk was, besloten ze dus te zwermen! Rond 20u30 kwam ik thuis van werk en ik besloot nog even in de tuin aan de slag te gaan met de zeis. Ik dacht nog, “ben ik nu helemaal gek geworden”, maar ik kon de drang met de zeis wat gras te maaien niet onderdrukken en liet mezelf dus maar even begaan. Nog geen 10m² later zag ik boven het moeras aan een tak een constructie hangen. “Zijn er nu wespen in de boom een nest aan het bouwen?” dacht ik heel even, maar al snel had ik door dat het MIJN BIJEN waren die in de boom hingen! Een goeie shot adrenaline schoot door mn lijf, want ik had niet verwacht de eerste vijf à tien jaar een bijenzwerm mee te maken. Toch had ik goed gevisualiseerd wat ik zou doen moest er eentje opdagen, en die oefening kon ik nu goed gebruiken. Gans opgedraaid van de adrenaline probeerde ik mezelf wat te bedaren, want deze zwerm moest kalmpjes gevangen worden of ik was de koningin kwijt, de tros stond vertrekkensklaar (een onweer naderde). En als er iets is dat een imker niet wil, is het een koningin kwijtraken, want dat is de basis van een bijenvolk. Geen koningin = geen bijen.

Mijn zelfgemaakte strooien korf had ik de dag daarvoor verhuisd naar mijn nieuwe thuis, en wat kwam die nu van pas! Deze had ik dit jaar gemaakt in de cursus Korfvlechten, waar ik mijn diploma als Korfvlechter haalde :)

Helaas was het niet simpel deze zwerm te “scheppen”, aangezien mijn lieve bijtjes dus gekozen hadden om in een boom boven een moeras te gaan hangen. Yep, of all places. Balancerend op een stammetje dat in het moeras lag, met in de ene hand een zaag en snoeitang en in de andere de korf ging ik aan de slag. Uiteraard ben ik in het moeras gezakt tijdens de ganse operatie, en volgens mij was dit tot groot jolijt van de bijen.

Liters zweet en heel wat mantra’s later (doe ik altijd als ik mezelf kalm wil krijgen) zaten die bijen dus in de korf. Een paar dagen later heb ik ze terug in hun kooitje gezet, en hopelijk blijven ze er nu in! Wat een avontuur. Net nadat ik de operatie voltooid had en aan het afronden was, zag ik totaal onverwachts mijn ouders verbaasd staan te kijken naar mij in de tuin. Mijn god wat was ik blij hen te zien! Om de één of andere reden wilde mijn moeder nog even komen kijken… toeval? Blijkbaar waren zij getuige geweest van hoe die middag de bijen all over the place waren in de tuin, hetgeen erop duidde dat ze gingen zwermen. Uiteraard kenden mijn ouders dit fenomeen niet, en wisten niet wat er die namiddag ging gebeuren. Gelukkig besloot ik toch maar te gaan zeisen savonds laat, gelukkig viel mijn oog net op die tros bijen, gelukkig had ik net mijn laarzen aangedaan, gelukkig had ik net de strooien korf verhuisd, gelukkig waren de bijen nog net niet vertrokken en gelukkig kwamen mijn ouders daarna aan zodat ik even kon herkomen. Van toeval gesproken!

Soit, met zevenmijlslaarzen marcheer ik dus willens nillens door mijn imkercarrière, en mijn bijen sturen me in een richting waarbij ik op korte tijd enorm veel ervaring moet op doen. Helaas heb ik geen foto’s van het gebeuren zelf, aangezien ik alleen was die dag en mijn handen vol had met al die attributen en bijen… maar ik wilde deze bijzondere ervaring toch met jullie delen :) Ik kan dus nu bijenzwermen vangen!

Kruidige groetjes,

Calendula

10 Reacties op “Bijenzwermen

  1. Hoe inspannend en hoe beangstigend het ook is (zoals veel dingen voor “de eerste keer” en zeker iets natuurlijks als bijen), het levert je wel ervaring en bovenal een zeer goed verhaal op :) Toeval mag ook wel eens en het is maar goed dat ’t zo goed afgelopen is !

    • Een tweede bijenzwerm ben ik wel verloren helaas Gert, een paar dagen nadien is een andere aflegger gaan zwermen… kwijt… Maar ik ben idd blij dat ik er eentje heb kunnen terugvangen, een duizendste luk!

  2. Ik had een deel van je verhaal gelezen op Facebook maar kon niet zo goed volgen, blij dat ik hier heel het verhaal even hoor, wat een avontuur, ik ken niets van bijenzwermen maar nu weer een heel klein beetje meer :-)

    • Ja ik heb het hier wat meer proberen uit te leggen om jullie zo wat wegwijs te maken in de wondere bijenwereld, daarvoor is de blog handig he :) Ik ga altijd alles eenvoudig proberen uit te leggen maar wel uitgebreid, zodat ook niet-bijen-kenners het helemaal doorhebben. Want het is toch wel de moeite eigenlijk, om zo alles van die bijen te weten te komen. Heel boeiend.

  3. Het is een heel werk, die bijen. Een wereldje apart.
    Twas wel een raar zicht zo ’s avonds u te zien staan helemaal in het wit met kapruin aan in het groene bosje.
    Maar eind goed al goed, ze zitten terug op hun plaats.

  4. Een bijenvraagje (of misschien niet…):

    Pauwel heeft in ons gazon een strook omgespit en wat planten gezet, komkommerkruid en hosta’s. De strook is echter nog niet volledig beplant en hier en daar zijn er holletjes zichtbaar in de omgespitte aarde, waar bijen of wespen (?) in en uit kruipen. We vroegen ons dus af of dit bijen of wespen zijn (Pauwel denkt bijen, volgens hem zijn wespen feller gekleurd, maar ik (bioloog van m’n voeten ;)), zou het niet kunnen zeggen). Alle tips zijn welkom!!

    • Dat zijn allicht zandbijtjes ofzo, zéér schattige diertjes. Wespen kan je herkennen door hun wespentaille, een verdunning die thorax en achterlijf scheidt. Dat hebben bijtjes nooit :) Sociale wespen bouwen meestal hun nest hoog onder een dak van een schuurtje, of iets dergelijks (en het materiaal waar ze mee bouwen is karton he). Maak eens een fotooke als het gaat, dan determineren we het als ik mn nieuwe insectengids heb.

Reageer op dit artikel

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s